Dagelijks leven

Samen delen

maart 23, 2016
sun

Hoe leer je je kind om lief te hebben? Hoe leer je je kind om niet te oordelen? Hoe leer je je kind om zichzelf te zijn zonder een ander daarmee pijn te doen?

Ik weet het niet. Eerlijk. Geen idee. Op dagen dat het nieuws niets anders meldt dan aanslagen en explosies vind ik het namelijk zelf heel moeilijk om niet te oordelen.

Waar is het in vredesnaam mis gegaan? Ik snap er niks van. Wil het ook niet snappen. Steek het liefst mijn kop in het zand en hoop dat het allemaal niet waar is. Wat een geweld. Wat een verdriet. Dat wil ik mijn kind toch niet meegeven? Of in ieder geval nu nog niet.

Ik hou het dus maar simpel. Lief zijn voor elkaar. Sorry zeggen als lief zijn even niet is gelukt. Samen delen.

Nou ja simpel, op een doordeweekse dag zijn deze dingen vaak ingewikkeld genoeg. Zeker met een driejarige dochter die kennelijk de gedachten van haar kleine broertje kan lezen en heel hard roept “Hier wil hij niet meer mee spelen!” op het moment dat ze hem een speeltje uit zijn handen rukt. Och ja, ook delen kun je leren. (hoop ik)

Laatst was ik in een opruimbui. Ons huis puilt nog steeds uit van het speelgoed. Iemand tipte mij op Edukans. Een ontwikkelingsorganisatie die zich voornamelijk richt op onderwijs. Elk jaar hebben zij een actie; Schoenmaatjes. Een mooi doel voor ons ‘overtollig’ speelgoed. En een mooie kans om de wereld van dochterlief wat te vergroten.

Samen bekeken we filmpjes op de website. Filmpjes van ‘arme kindjes die geen centjes hebben voor cadeautjes’. Filmpjes van kindjes die heel blij waren met hun schoenendoos vol cadeautjes. Dochter vond ook dat die kindjes wel wat van haar speelgoed mochten hebben. In theorie dan. In praktijk was het best lastig om te bedenken wat er weg mocht. Maar uiteindelijk ging het prima. Een paar knuffels, een popje, puzzels en boekjes. Dochter kreeg er zelfs lol in.

Daarna samen naar de winkel. Schoolspulletjes, tandenborstel, zeep. Alles werd zorgvuldig uitgezocht door dochterlief. De doos zou immers voor een meisje van drie jaar zijn hadden we bedacht. Dochter wist dus natuurlijk het best wat we moesten kopen.

Thuis aan de knutsel. Ondertussen wat kletsen. De doos werd versierd. Er moest ook nog een briefje in en een tekening van de zon. Het eindresultaat mocht er zijn, vonden we allebei.

Hoe bewust dochter dit zal onthouden weet ik niet. We doen het gewoon volgend jaar weer. En tussendoor probeer ik mijn kinderen thuis te leren om aardig te zijn voor elkaar. Alles begint klein, toch?

Ook interessant

2 Reacties

  • Reply Petra maart 24, 2016 at 8:22 pm

    Aah wat lief van jullie! En inspirerend! Ik ga de volgende week ook een schoenendoos vullen met de jongens. (En als ik daar eerst schoenen voor moet kopen om aan een lege doos te komen dan zal ik dat maar doen he )

    • Reply Eveline maart 25, 2016 at 7:42 pm

      Goed plan! (ook dat schoenen kopen, haha!)

    Plaats een reactie