Dagelijks leven

Automaat

januari 29, 2016
Automaat

Herkenbaar en mooi geschreven. Simpele gedichtjes, ik hou ervan!

Lentezoet. Ik las er al eens over, dus besloot vandaag de website te bekijken. Een moeder van vier (wow, vier!!) kinderen die ook nog tijd vindt om te bloggen en lieve kleine versjes te schrijven. Doet ze goed.

Dit versje sprong er vandaag uit. Vrijdagavond. Weer een werkweek voorbij. Gauw naar huis. Zoonlief eten geven, dochter overhalen niet alleen appelmoes te eten, tandjes poetsen, luier verschonen, pyjama’s aantrekken, naar bed brengen. Op de automatische piloot, want iedereen is moe. Ik ook. Bij het instoppen bedenk ik me; wat een prachtig meisje, wat een prachtig manneke. Even echte aandacht. Een knuffel, een kus. En weer door. Er moet immers nog een was gedraaid worden en de keuken is een bende.

Morgen weer een nieuwe dag. Weekend. 48 uur om samen te genieten en de automatische piloot even op pauze te zetten. Gelukkig ben ik niet de enige. Geeft toch rust, zo’n versje…

Ook interessant

3 Reacties

  • Reply Petra februari 1, 2016 at 8:03 pm

    Lief

  • Reply Deb februari 1, 2016 at 9:43 pm

    Mooi!!

  • Reply Susanne april 11, 2016 at 7:01 pm

    Wat een leuke verhaaltjes! Dikke kus

  • Plaats een reactie