Doe het zelf

Samen soep maken

februari 24, 2016
tomaten

Maandag, mijn vrije dag. De kleinste druktemaker ligt in bed. Ik vlieg door het huis. Even gauw een wasje, snel de afwasmachine uitruimen en alvast koken. “Mama, ik wil ook koken!” Dochter komt al aangerend. Pfff, ik wilde gewoon even gauw soep maken. “N…” Ik hou me in. Wacht even, waarom eigenlijk niet? Best leuk toch, samen koken! Ik realiseer me dat ik mijn dochter al te vaak afwimpel onder het mom van “Mama moet nu even de was doen, ga jij maar even kleuren” of iets dergelijks. Automatische piloot. Niks mindful of gezellig samen genieten. Dat ging ik toch anders doen? Dus: dochter krijgt een schortje om en we zetten samen een krukje bij het aanrecht.

“Wat gaan we koken?” Soep! Tomatensoep. Met stiekem nog heel veel andere groenten. Ik snij broccoli en prei die dochter vakkundig in een vergiet deponeert en wast. Wanneer ze elk broccoliroosje één voor één onder de kraan houdt grijp ik toch in. Kinderen zijn van nature heel mindful, maar je kunt natuurlijk overdrijven. Ook het plukken van de selderie is een oefening in geduld voor deze (doorgaans zeer ongeduldige) mama.

Samen een courgette schillen met een dunschiller. Daarna wast dochter de tomaten en geeft ze één voor één aan om te snijden. “Mag ik kijken, mama?” Samen kijken wat er allemaal in de pan zit. Dochter staat te glunderen. “We werken hard he, mama!” En dan te bedenken dat ik deze gouden momenten bijna gemist had, omdat ik dacht ‘even snel’ soep te maken!

Maar dan; de blender! Dochter is geen fan van harde geluiden. Nog niet lang geleden begon ze te huilen wanneer ik de mixer of blender gebruikte. Maar nieuwsgierig als ze is, wil ze toch wel zien wat er met al die groenten gebeurt. Handen over de oren en mixen maar! Fascinerend, eerst wordt de soep groen en daarna oranje! “Leuk he, mixen!” Jaja, kleine heldin…

Soep weer in de pan. Water erbij. Beetje creme fraiche. En dan wachten tot het bubbelt. Klaar! Tenminste, dat denk ik. “Is de soep voor vandaag?” Ik leg uit dat we de soep vanavond gaan eten, als papa thuis komt. Daar is madam het niet mee eens. En ik moet toegeven dat ze gelijk heeft. Als je zelf kookt, mag je het ook opeten. En wel nu!

Het vakkundige oordeel: “Lekker die soep! Hebben wij goed gemaakt!”

Ook interessant

Geen reacties

Plaats een reactie